kum

_{isiklari ben kesmedim belki de zaman
sisli perdeler gibi orttu ustumuzu cunku biz
bi yerlerde uykulu ve mutlu
bir yerlerde dokunulmamis, sakin
denizlerin dibi gibi ugultulu bizden
bi eski tas yazit gordum bugun bin yillar oncesinden
mutluyuz! diye bitiriyor sozunu sonu malum aslinda, yoklar.
donup duruyorum anlatmaya calissam da olmaz
bir tek sensin aklimdaki. buyuyerek isinan bi "sen" fikri.}